Volkstuin- en Recreatietuinvereniging Bodegraven

      Opgericht november 1972  

                                     

Clubblad                    


Dertiende Jaargang                

Augustus 2019 no: 3                 



++++++++++++++++++++++++++++++++++++                                              

Bestuur:

*Aad Beens

tel: 0172-611590

(voorzitter)

e-mail: niekerkbeens@kpnmail.nl

Emmakade 43

2411 JC Bodegraven

*Piet van Kooten                     

tel.: 0172-612786

(vicevoorzitter/penningmeester

wnd. tuincommissaris West)

e-mail:pietvankooten@casema.nl

Koninginneweg 139           

2411 XN Bodegraven

*Mandy de Wit            

 tel.: 06-18378178 

(secretaris)                 

 e-mail: froggy76@live.nl                                       

Waagpoort 16  2411 SC Bodegraven

*Arjen Boekhorst       

tel.: 0172-611811

(winkelcommissie)     

e-mail: arjenbaukje@icloud.com

De Deel 3 

2411 SH Bodegraven

*Jan van der Neut

tel: 0172-616019

(tuincommissaris Oost)

e-mail: janvdneut@gmail.com

Vossestaart 19

2411 ML Bodgraven

*Bert de Ruiter

tel.: 0172-615279 

(tuincommissaris Oost)

e-mail: ruiter108@zonnet.nl

Koninginneweg 413

2411 XT Bodegraven 

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

        Bankrekeningnummer: NL52 RABO 0398 8379 96


++++++++++++++++++++++++++++++++++


Volkstuin- en Recreatietuinvereniging

Bodegraven

Wij nodigen U uit voor een Oogstfeest/Barbecue bij de Polderhof op zaterdag 7 september a.s. vanaf 15.00 uur.

Net als vorig jaar is er weer de mogelijkheid te proeven van eigen gerechten van zelfgekweekte groenten en vruchten. Denk aan salade, soep, groente- en fruithapjes etc.

Wilt u een bijdrage leveren met een zelfgemaakt gerecht, laat dit dan weten aan Mandy de Wit

(e-mail: froggy76@live.nl)

 Deelnemers (leden/partners/kinderen) betalen € 5,00 per persoon. Dit bedrag graag bij opgave overmaken naar de penningmeester (Rekeningnummer NL52RABO 0398 8379 96)

Opgeven kan op zaterdagmorgen in de Polderhof of via www.volkstuinverenigingbodegraven.nl/barbecue/

                  +++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

Oost, west, thuis best …..

 

Ibiza? De Malediven? Benidorm? Whaaaa, doe toch niet zo raar. Daar wil je ’s zomers toch niet wezen? Bodegraven .. dáár moet je zijn! Want waar staan de bananenplanten nu beter dan op ‘Oost’? En waar smaakt een biertje nu lekkerder dan in een tuin met zicht op de Noordzijpolder? Nee mensen, je hoeft echt niet naar verre oorden als je dat soms dacht.

Gewoon, hup. Naar je tuintje. Met je ogen dicht in de zon. Kopje thee,

potje koffie en dan …. genieten maar! Respect voor al die gulle gastheren!


+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

 

Van de voorzitter

Beste tuinvrienden,

Er is niets zo veranderlijk als het weer. Dat blijkt ook deze zomer. Hoewel juli ook iet watwisselvallig was, overheersten in deze maand toch vooral de droogte en de warmte. Onze plantjes hadden het moeilijk in de dorre aarde en veel tuinders spoedden zich ’s avonds nog gauw naar hun stekje om daar met de gieter aan de slag te gaan. Vanaf andere tuinen klonken de motoren van de waterpompen en zo werd er heel wat afgezwoegd sloot van tijd tot tijd onderhoud.Over dat begieten gesproken: in tegenstelling tot veel andere verenigingen verkeren wij in Bodegraven in de gelukkige omstandigheid dat onze percelen aan alle kanten door sloten worden omringd. Aan water dus geen gebrek, maar: laten we oppassen dat we niet te gemakkelijk achterover gaan leunen. Water voorhanden hebben is leuk, maar zoals elke waterpartij vergt ook een Daarom wil ik u vanaf deze plaats graag nogmaals wijzen op ons tuinreglement dat ook betrekking heeft op de sloot.

Sommige tuinders laten de boel maanden op zijn beloop en geven dan te kennen dat het onderhoud van de sloot hen (te) zwaar valt. Ja, met de sloothaak in de weer gaan valt niet altijd mee; dat is waar. Daar staat dan wel tegenover dat het weghalen van waterplanten doorgaans best is op te brengen; wanneer u de boel geregeld langsloopt. Kortom, probeert u–zeker in het kweekseizoen– om de boel maandelijks even bij te houden. Dat voorkomt irritatie en zo zorgen we er met elkaar voor dat er in een prettige en aangename sfeer kan worden getuinierd.

Even terug naar het weer: de noodzaak om dagelijks te begieten, is na de regen van de afgelopen week stukken minder. Bij sommige beginnende tuinders leidt dat weleens tot twijfel: Moet je je tuintje nu nog wel of niet zelf gaan begieten, nadat de natuur ons al op een heerlijk bui heeft getrakteerd?Uiteraard hangt dit mede af van de vraag hoeveel het dan geregend heeft.Als mij door de jaren heen iets is gebleken, dan is het wel dat deze vraag zonder een eigen regenmeter in je tuin te hebben eigenlijk niet goed te beantwoorden is. Natuurlijk hebben we het KNMI, buienradar.nl en nog een hoop sites die voor elke plaats melden hoeveel hemelwater er is gevallen. Maar zijn die meldingen altijd correct? Het overkomt mij geregeld dat ik slechts 4 of 5 mm water uit mijn regenmeter kan laten lopen, terwijl allerlei websites mij voorhouden dat er in Bodegraven wel 10-15 mm regen gevallen is.Blindvaren op de statistieken leidt kortom niet in alle gevallen tot de meest betrouwbare conclusies. Ik vermoed dat deaantallen die websites noemen soms eerder berekeningen dan waarnemingen zijn. Daarom deze tip: koopt u zelf een regenmetertje, dan is het veel makkelijker om te bepalen of bijgieten nog nodig is.

Wanneer ik in de zomermaanden van voor naar achter fiets heb ik de indruk dat het op sommige stukken van de tuin wat rustiger is dan normaal. Dat kan natuurlijk zomaar te maken hebben met de vakantie. Tegelijkertijd zie ik tot mijn genoegen hoe veel collega’s juist in de zomer kunnen genieten van de schaduwrijke plekjes op hun tuin. Op sommige

tuinen strijken op vaste tijden zelfs koffie- en theedrinkgroepjes neer; wat heel mooi is voor het verenigingsleven. Zie ook de foto-impressie in dit clubbladnummer op pagina 4Dan tot slot nog iets over het oogstfeest, dan wel de barbecue. In het vorige nummer hield ik nog een kleine slag om de arm, maar zoals u intussen hebt gelezen en/of gezien is er inmiddels een datum: zaterdag 7 september. Ik ga ervan uit dat iedereen zich inmiddels hartelijk welkom weet voor dit evenement. Mocht dat toch nog niet zo zijn, dan vanaf deze plaats nog een laatste welgemeende uitnodiging aan alle leden en hopelijk tot ziens.

       ++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++


Van de penningmeester

Tuinleden,

Gelet op de afspraken met de gemeente Bodegraven- Reeuwijk zijn wij helaas genoodzaakt de huurprijs van uw volkstuin ook voor het komende tuinseizoen aan te passen. Vanaf 15 november 2019 t/m 14 november 2020 is de nieuwe tuinhuurprijs € 0,54 per m².

Piet van Kooten

                    +++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

          

 

Kookrubriek ‘Vers van het land’

 Pompoenpannenkoekjes

Als de zomer beetje bij beetje op zijn eind begint te lopen, verheugen wij ons weer op de herfstproducten, zoals de pompoen. Een veelzijdige groente die je in diverse gerechten kunt gebruiken. Wat dacht u van dit recept? Zeer geschikt als dessert of ontbijt. De combinatie van pompoen en een vleugje speculaas maken het helemaal af!

Ingrediënten voor 2 personen:                    

200 gram pompoenstukjes

1 ei  

100 ml melk

1 eetlepel witte basterdsuiker

1 zakje vanillesuiker

75 gram bloem

1 theelepel bakpoeder

½ eetlepel speculaaskruiden snufje zout

klontje boter

35 gram pecannoten

honing

poedersuiker

Werkwijze:

Schil de pompoen en snijd in blokjes. Kook de pompoenstukjes in een pan met een klein laagje water in 10 minuten gaar. Giet het water af en pureer de pompoen tot een puree. Meng de puree met ei, melk, basterdsuiker en vanillesuiker en meng goed door. Voeg vervolgens bloem, bakpoeder, speculaaskruiden en een snufje zout toe en roer met een garde tot een glad beslag. Verhit de boter in een koekenpan en bak van het beslag kleine pannenkoekjes met een doorsnede van 8 cm in 5 minuten bruin en gaar. Keer ze halverwege, schep ze uit de pan op een bord. Verdeel de pannenkoekjes over twee borden en stapel ze op elkaar. Verdeel de pecannoten eroverheen en giet er wat honig overheen. Bestrooi met wat poedersuiker.

Eet smakelijk!

Caroline Zwaneveld

                    +++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++


Probeer 'm eens uit..........de Mexicaanse zonnebloem

Op de website van Groei & Bloei, de vereniging van liefhebbers van tuinen en tuinieren, verscheen laatst een lovend stukje over deMexicaanse zonnebloem. Een redacteur van het clubblad van deze vereniging had de hele redactie wat zaadjes cadeau gedaan, wat leidde tot superenthousiaste reacties. Alle redacteuren waren aan het zaaien geslagen „en nu weten wij wat we altijd hebben gemist”, aldus het stukje op de site.Wat de zonnebloem volgens de redactie zo bijzonder maakt? „Deze reusachtige (120 cm) eenjarige bloeit tot diep in de herfst, heeft geen steun nodig en z’n oranje bloemen zijn onweerstaanbaar”, zo valt er te lezen. „Je kunt 'm daarna eindeloos reproduceren, want van deze bloem kun je heel gemakkelijk zaad winnen. Als de uitgebloeide bloemen bruin en droog zijn, is het oogsten van de langwerpigezaden een fluitje van een cent. Wie eenmaal een Mexicaanse zonnebloem in z’n tuin heeft, hoeft hem dus nooit meer te missen.”

Goed, u weet nu dus dat het om een oranjebloeiende zonnebloem gaat die een aardige omvang kan bereiken. Uit eigen ervaring kan ik er nog aan toevoegen dat het om een eigenzinnig, nukkig heerschap gaat. Best lastig te telen ook en een plant die je geduld behoorlijk op de proef stelt. Concreet: tijdens de teelt leef je meestal een aantal weken tussen hoop en vrees: gaat de plant het nu doen of niet? Is hij eenmaal aangeslagen, dan gaat de ontwikkeling traag en kan het zomaar ruim een maand duren voor hij zijn eerste oranje bloemen laat zien. Heeft hij eenmaal de gang te pakken, dan gaat de turbo erop; ook bij droog en loeiheet weer. Niets lijkt de plant dan nog te kunnen stuiten. Wie zijn tuin een paar weken niet ziet en dan terugkomt, kan dus zomaar meemaken dat de Tithonia zoals de plant officieel heet andere, kleinere planten en/of struiken is gaan overwoekeren en zich ongevraagd een groot deel van de tuin eigen heeft gemaakt. Bedoeld of onbedoeld zie je dan een grote, oranje zonnezee. Prachtig natuurlijk, al heeft deze eigenschap van de plant ook een keerzijde, waarover later meer.Ik ben inmiddels helemaal verkocht en reserveer elk jaar een stukje voor deze merkwaardige zonnebloem. Lees dit verhaal dus kritisch, want hier en daar geef ik de gang van zaken door mijn enthousiasme mogelijk ietwat te rooskleurig weer. Om toch zo objectief mogelijk te blijven daarom eerst maar eens een aantal feiten op een rij; eerst over zonnebloemen in het algemeen.Daarvoor hoef ik natuurlijk geen reclame te maken. Op bijna elke tuin zie je er wel een paar staan. We hebben het dan over de Helianthus annuus die net als de Mexicaanse zonnebloem behoort tot de grote en diverse Composietenfamilie. Zadenveredelaars hebben zich zoals u weet naar hartenlust uitgeleefd op deze bloem en dankzij dat gegeven is het aanbod inmiddels overvloedig en heeft ukeus te over. Populaire rassen zijn de (lage) Sungold en de (bruinrode) avondzon. Voor de snijteelt is vooral de Sunbright erg geschikt. Wordt u uitgedaagd om mee te doen aan een wedstrijdje ”Wie kweekt de hoogste?”, dan fietst u natuurlijk gauw naar de winkel voor een zakje zaad van het ras Giganteus. In de nazomer kan er dan zomaar een plant van meer dan 2 meter hoog in uw volkstuintje staan!

 Sommige tuinders vragen zich wel eens af of het kweken van zonnebloemen wel verstandig is. Maakt u zich daar vooral geen zorgen over: alle seinen staan op groen. In de biologischegroenteteelt geniet de zonnebloem al jarenlang bekendheid en populariteit als bodemverbeteraar die een enorme hoeveelheid organische stof kan produceren voor het vruchtgewas. En niet alleen daar, ook in de grootschalige productieteelt is dat het geval.De uitgebloeide bloem wordt afgeknipt, waarna de plant wordt afgemaaid, eventueel in stukken wordt geknipt en in het najaar wordt ondergeploegd of gespit. Tijdens de vertering wordt de bodem opnieuw voorzien van belangrijke voedingsstoffen.Even een klein uitstapje: akkerbouwers met meer dan 15 hectare land zijn tegenwoordig verplicht om een gedeelte van hun areaal in te zetten als ecologisch aandachtsgebied (EA). In 2019 zijn er diverse nieuwe mogelijkheden voor het inzetten van EA, waaronder ….. hetgebruiken van zonnebloemen als onderdeel van een mengsel. Als doorslaggevende argumenten daarvoor worden naast de toelevering van organische stof de lage zaaikosten en de intensieve beworteling genoemd. Over het belang van organische stof (ook wel humusgenoemd) bent u in het clubblad al eerder geïnformeerd: het op peil houden daarvan is cruciaal voor het bodemleven, de waterinfiltratie en de waterberging. Recente berekeningen wijzen uit dat een stijging van de bodemorganische stof met 1 procent ertoe leidt dat de bouwvoor gemiddeld 9 mm meer water kan bergen, waardoor de beregening in de agrarische landbouw bij droog weer met 2 tot 3 weken kan worden uitgesteld. Kortom: telen maar, ook op uw tuin!

 Maar waarom nu in het bijzonder zo lyrisch gedaan over die Mexicaanse zonnebloem? Tussen de Helianthus annuus en de Tithonia, die beide tot de Composietenfamilie behoren, bestaan enkele verschillen, bijvoorbeeld in de vorm van de bladeren, maar of die nu doorslaggevend zijn?De zonnebloem is vermoedelijk afkomstig uit Mexico waar de Inca’ s hem vereerden als symbool van hun God. De zon en de zonnebloem vormden beide het symbool van de grote zonnegod en werden allebei wel afgebeeld in het zuiverste goud. Bij de religieuze zonnefeesten van Peru droegen de jonge meisjes Helianthus kransen. De naamgeving van de zonnebloem weerspiegelt dan ook iets van de oude mythisch-religieuze cultuur uit die dagen. Vanuit die achtergrond bekeken is het natuurlijk leuk om te weten dat Tithonus in de mythologie de echtgenoot was van Aurora, de godin van de dageraad. Zonnebloemen houden van de zon en de bloem van de eerst beschreven soorten waren oranje/rood, inderdaad net als de morgenzon.Ik filosofeer nu even wat voor de vuist weg: zou het misschien zo kunnen zijn dat de Mexicaanse zonnebloem mensen in alle tijden, plaatsen en culturen doet denken aan de majesteitelijke pracht van de ochtendzon? Misschien staan we ondanks de enorme cultuurverschillen toch nog meer in verbinding met de oude Inca’s dan we zelf willen of voor mogelijk houden.Hoe dan ook, met de scribent van Groei & Bloei ben ik uiteindelijk van mening dat de aantrekkingskracht van de Mexicaanse zonnebloem ’m inderdaad toch moet zitten in die intrigerende, dieporanje bloemenzee waarin de Tithonia uw tuin weet om te toveren, mede dankzij zijn vermogen om eenmaal in volle bloei uw tuin te gaan overwoekeren.Fenomenaal hoe 5, 6 planten naast elkaar zich in enkele weken tijd zomaar meester weten te maken van 5 à 10 m2 tuin! Ik merk voor de volledigheid nog even op dat we van deze bloem in hoofdzaak twee soorten kennen: de Tithonia rotundifolia en de Tithonia diversifolia, maar dat is een detail. Het blad van de eerste isovaalrond met ingezaagde randen. Het blad van de tweede is meer divers.

 Hierboven beloofde ik dat ik aan het slot van dit stukje nog even uitgebreider zou terugkomen op de snelle vermeerdering van deze bloem; een van de belangrijkste kenmerken.Al zoekend naar informatie kun je namelijk zomaar opwebsites belanden waar helemaal niet lovend over deze roodbloeier wordt gesproken, maar juist op een hele waarschuwende toon. Dat geldt in elk geval voor de website van het Centre for Agriculture and Bioscience International (CABI); een non-profit intergouvernementele ontwikkelings- en informatieorganisatie die zich richt op landbouw- en milieukwesties in ontwikkelingslanden. Samen met het Amerikaanse ministerie van Landbouw is deze non-profitorganisatie de initiatiefnemer van het Compendium voor invasieve plantensoorten (ISC); voor overheden en ontwikkelingsorganisaties een belangrijk naslagwerk. En laat uitgerekend deze site (lokale) overheden en kleine boeren in Afrika en in Zuid-Amerika nu indringend waarschuwen voor de Mexicaanse zonnebloem. In Zuid-Afrika geldt voor de plant zelfs Code-1 en ook in Zimbabwe, Zambia, Kenya, Uganda, and Tanzania wordt met man en macht gezocht naar biologische bestrijdingsmiddelen; naast de chemische. De plant kan plantages en boomgaarden waar kleine gewassen worden gekweekt overwoekeren en zo de productie bedreigen. Een ander risico is dat de natuurlijke vegetatie en de diversiteit daarin wordt aangetast, doordat de zonnebloem de leefomgeving monopoliseert. Minutieus houdt het ISC dan ook bij hoe de (wilde) bloem zich over de wereld verspreidt (zie ook onderstaande afbeelding).


En nu wordt het verhaal nog gekker: in 2015 sloeg het ISC alarm. Aanleiding daarvoor was dat de Mexicaanse zonnebloem voor het eerst in West-Europa in het wild was opgedoken en wel bij onze zuiderburen. Om precies te zijn: langs de oevers van het Schipdonkkanaal bij Merendree (in de buurt van Gent). Hoe? Mogelijk is het zaad in een wildebloemenzadenmix beland of in het vogelvoer. Of zou er in de nabijheid van de vindplaats gewoon een volkstuinencomplex gelegen zijn?Hoe dan ook, ik ben benieuwd wanneer het Compendium zal melden dat er ook ter hoogte van Bodegraven Mexicaanse zonnebloemen zijn aangetroffen. Na dit stukje weet alleen u wie dan de boosdoener is, dus …. mondje dicht! (red.)